(On)Verantwoordelijk? – inclusief Podcast

Militairen springen weer bij in ziekenhuizen om te helpen bij het verzorgen van Corona patiënten. Ook staan militairen paraat om te gaan helpen bij het afnemen van Coronatesten. Ondertussen rukte de Explosieven Opruimingsdienst Defensie afgelopen week ook 61x uit om te helpen bij het verwijderen van mogelijke explosieven. De Zr.Ms. Groningen is het nieuwe stationsschip in de West en zal helpen bij drugsbestrijding en andere kustwachttaken uitvoeren. Er zitten militairen in de Baltische Staten om te laten zien dat de NAVO de beschermingstaak serieus neemt. Teams van Mariniers beveiligen Nederlandse koopvaardijschepen tegen piraten. Nederlandse militairen ondersteunen ook de politiemissie in Mali. En onze F16’s bewaken het luchtruim van de Benelux. En dat is nog meer een gedeelte van de acties van afgelopen week waar militairen bij betrokken zijn.

Als er iets aan de hand is, wordt er altijd naar de Krijgsmacht gekeken. Toen de MH17 werd neergehaald, stond Luchtmobiel klaar. Toen er een orkaan over de Caribische eilanden trok en daar veel schade aanrichtte, was de marine er in no time om hulp te verlenen. Als er iets is, roepen politici om het hardst om Defensie. Maar de afgelopen decennia deden ze dat niet alleen als het ging om taken van internationaal belang, of landsbelang. Nee, er werd ook om het hardst om Defensie geroepen als er bezuinigd moest worden.

Zoethoudertje ook niet gehaald

Want bezuiniging na bezuiniging trof Defensie. Bezuinigingen die de afgelopen paar jaar gelukkig zijn gestopt. Er is zelfs sprake van geld wat erbij komt, in ieder geval in vergelijking met het dieptepunt. Maar tegelijk wordt de belofte van 2014, om in 2024 aan de 2%-norm van de NAVO te voldoen, bij lange na niet gehaald. Zelfs het zoethoudertje: we gaan naar het Europees gemiddelde, wordt niet gehaald.

Dit artikel beluisteren?

Visie

De langverwachte visie kwam afgelopen maand ook uit. En ondanks dat de afdeling communicatie van Defensie een puik staaltje werk afleverde met een flitsende presentatie, een mooi vormgegeven document en optredens van minister en CDS bij grote tv- en radioprogramma’s en interview in kranten, is die visie niet opgepikt. Eigenlijk was er vanuit media vooral kritiek op die visie.

Het zijn mooie vergezichten in de visie, maar zonder plan heb je er niets aan. Er is op dit moment nog geen vooruitzicht op meer geld. En al helemaal niet op het voor de visie benodigde veel meer geld. In het partijprogramma van het CDA van minister Bijleveld, wordt wel een in stappenplan voorzien van groei naar 2% BNP, maar zelfs dat is bij lange niet genoeg om de plannen van haar eigen visie te realiseren. Dus de vraag is hoe serieus je die visie moet nemen?

Het lijkt erop dat het net zo’n loze kreet wordt als ‘Personeel op 1’. Want ook dat is door de beleidsmakers van Defensie niet waargemaakt. Zelfs afspraken die bij de vorige CAO zijn vastgelegd moeten nu door de rechter bekeken worden, om te zien wat er eigenlijk is afgesproken. Ondertussen lopen er ook weer zaken bij het medisch Tuchtcollege over het medisch dossier van een klokkenluider, en staan militairen tegenover hun werkgever in een zaak over pensioenpremies.

Blijven uitvoeren

En desondanks blijven militairen uitvoeren wat van ze gevraagd wordt. Terecht, want daar ben je militair voor. Wat er ook gebeurt, de Krijgsmacht moet bijspringen. En in het meest extreme geval moeten militairen bereid zijn hun leven te geven om de opdracht die ze krijgen uit te voeren.

Vanuit de politieke en militaire leiding moet meer aandacht zijn voor die bijzondere positie van de militair. Moet er gezorgd worden dat de militair elke taak die grondwettelijke gevraagd kan worden, kan uitvoeren. Gevechten moeten op alle slagvelden geleverd en gewonnen kunnen worden. Als dat is wat gevraagd wordt, moet de politieke top dat invullen. De militaire top moet luid en duidelijk aangeven wat er nodig is om aan die grondwettelijke taken te voldoen. En politici zouden daarop moeten anticiperen. De commandanten zouden luid en duidelijk moeten laten horen wat nodig is om het personeel op 1 te krijgen. En die boodschap zou door de politieke en militaire leiding gehoord, begrepen en uitgevoerd moeten worden: Snellere stappen richting het kunnen voldoen aan de grondwettelijke taken, en snellere stappen naar marktconforme arbeidsvoorwaarden.

Want van personeel vragen om hun leven te geven, terwijl ze qua beloning rondom de armoedegrens zitten, dat lijkt me onverantwoordelijk. Bijdragen aan beleid wat er niet zoor zorgt dat we beter kunnen voldoen aan onze grondwettelijke taken, lijkt me onverantwoordelijk. En ik kan me niet voorstellen dat commandanten en politici nog willen pleiten voor, of uitvoering geven aan onverantwoordelijk beleid? En ik kan me ook niet voorstellen dat diezelfde commandanten en politici niet willen zorgen voor korte-termijn-perspectief op beter. Ik ben dus benieuwd hoe ze dat gaan doen met de nieuwe visie in de hand.

Door: Eduard van Brakel

Foto: Defensie

Een reactie

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.