Noem mij maar zuur, admiraal

Beste admiraal Bauer,

Ik ben echt een beetje zielig geworden afgelopen weekend. Ik heb meewarig mijn hoofd geschud om de uitspraken van onze premier Rutte, die weinig hoop heeft op meer uitgaven voor Defensie.

Noem mij maar zuur, admiraal, maar de boodschap van Rutte is een ondermijning van de notitie die u afgelopen week schreef. Ik ontrafelde die notitie (sommigen zeggen fileerde, hoewel dat niet mijn intentie was), maar uw boodschap was natuurlijk dat we ook blij moeten zijn dat het beter gaat. En dat het nog beter gaat worden. Maar dan hoor je de dag er na Rutte bij de Algemene Beschouwingen en dan denk je: voorlopig gaat het helemaal niet veel beter worden.

Weinig hoop op meer

Premier Rutte heeft weinig hoop op meer uitgaven voor Defensie. En dat zegt de premier die samen met toenmalig minister van defensie Hennis in 2014 plechtig aan onze NAVO-bondgenoten beloofde dat Nederland zich maximaal zou inspannen om naar de 2% NAVO-norm te gaan. Dat gaat dus niet gebeuren. Waar Hennis de door velen als ‘we gaan zeker naar 2%’ ervaren belofte al afzwakte door te stellen dat een sprong naar het NAVO-gemiddelde van 1,43% al heel wat was, daar zwakt Rutte de belofte verder af: Er komt waarschijnlijk niks meer bij. En daar word ik echt zuur van admiraal. En ik kan me niet voorstellen dat u daarvan met een big smile achter uw bureau zit.

Hart voor Defensie

Portret CDS Rob Bauer (foto: Defensie)
Portret CDS Rob Bauer (foto: Defensie)

Want admiraal, al ben ik af en toe zuur, en al schrijft u af en toe notities die niet helemaal het beoogde effect hebben, u zet uzelf wel met volle overgave in voor een sterke, betere Defensie. Want CDS worden, dat doet niemand voor zijn lol. En niemand – ook ik niet – zal u verwijten dat u geen hart heeft voor Defensie. Dat betekent echter niet dat alles wat u doet even handig is (en daar vind ik dan van alles van), maar hart voor de zaak heeft u zeker wel. Net als al dat personeel van Defensie dat zich maximaal inzet om het onmogelijke mogelijk te maken.

U gelooft het misschien niet, admiraal, maar ik heb ook een hart voor Defensie. Ik sta voor een sterke Krijgsmacht, voor een sterke Defensie. Met elke letter die ik schrijf, wil ik bijdragen aan een betere, op zijn taak berekende Krijgsmacht, die minstens volgens de NAVO-norm gefinancierd wordt, die fysiek en sociaal veilig is om in te werken, waar een gezonde werkdruk heerst. Ik wil een Krijgsmacht waarin mannen en vrouwen goed getraind, goed uitgerust met het juiste materieel (dat voldoende voorhanden is) op missie gaan. Ik wil een Krijgsmacht met voldoende slagkracht, waarin het personeel graag werkt. En een Krijgsmacht waarin de militairen werken met goede arbeidsvoorwaarden en waarin militairen gesteund en beschermd worden door hun militair leiders.

Stoppen waar anderen doorgaan?

Maar dan admiraal, dan hoor ik premier Rutte zeggen dat hij weinig hoop heeft op meer geld voor de Krijgsmacht. En dan denk ik: met zo’n bondgenoot heb je geen vijanden meer nodig. Noem mij maar zuur admiraal, maar ik ben echt een beetje erg boos geworden. En ik dacht ook: dan steek je als CDS min of meer je nek uit, en roep je: ‘Hou op met zuur zijn, doe de schouders eronder, want het wordt beter’, en dan komt de premier een dag later door de bocht: ‘Hahaha, nee hoor. Het wordt niet veel beter. Met die 1,5 miljard, net genoeg voor instandhouding van de Krijgsmacht, moet je het doen. En oh ja, verhoudingsgewijs gaat het Defensiebudget er voorlopig op achteruit. Want anders moeten we extra stappen zetten.’

Ik kan me niet voorstellen dat u toen niet ook een beetje zuur bent geworden. Wellicht heeft u de telefoon wel gepakt om Rutte te bellen. Of bent u gelijk met minister Bijleveld gaan zitten om te bespreken welke extra stappen nu genomen kunnen worden om die 2% toch dichterbij te brengen? Want het kan toch niet zo zijn dat we zelfs beloften aan onze bondgenoten gaan breken? Het kan toch onmogelijk zo zijn dat de 1,5 miljard extra de maximale inspanning is? Of wordt stoppen waar anderen doorgaan het devies?

Krijgsmacht wordt verkwanseld

CDS Bauer en Bijleveld
CDS Bauer en Bijleveld

Noem mij maar zuur admiraal, maar ik vind het verschrikkelijk dat Nederlandse politici onze Krijgsmacht zo verkwanselen en daarmee ook het vertrouwen van het Defensiepersoneel in de politiek, maar ook in de militaire top negatief beïnvloeden.

Ik wens u echter veel succes. En ik blijf bij mijn boodschap die ik gaf bij mijn analyse van uw notitie: ‘Admiraal, zeg tegen de minister en de staatssecretaris dat ook zij door moeten gaan waar anderen stoppen, en Financiën over de tafel moeten trekken om meer financiële ruimte te krijgen voor betere arbeidsvoorwaarden, voor een snellere groei naar 2%. Want dan, dan krijg je echt het vertrouwen terug.‘ Uw personeel heeft u nodig en staat achter u. Ook in deze strijd.

Met vriendelijke groet,

Eduard van Brakel

7 gedachten over “Noem mij maar zuur, admiraal

  • 24 september 2018 om 17:09
    Permalink

    100% mee eens, ik hoop dat ze nu eindelijk wakker worden.
    Maar heb ijdele hoop.

    Beantwoorden
  • 24 september 2018 om 18:09
    Permalink

    Ook de CDS is roepende in een hele grote woestijn…

    Beantwoorden
    • 25 september 2018 om 20:34
      Permalink

      Inderdaad…en zijn werkterrein is water…geen zand…dus roepen zoveel als hij wil…

      Beantwoorden
  • 24 september 2018 om 20:12
    Permalink

    Wakker zijn ze wel vermoed ik maar wat er niet is kunnen ze ook niet geven…..

    Beantwoorden
  • 25 september 2018 om 12:59
    Permalink

    Ook nu blijkt dus dat de CDS of welke generaal dan ook een puur poppenkastfiguur is.
    Vaak boven komen drijven door gebrek aan enig militairgewicht, op voorspraak van voorgangers van het zelfde kaliber.
    Voor de beurt roepen van gesouffleerde tekst, afgaan op van horen zeggen zonder verificatie, tja dan ben je aan de beurt “beste” CDS.
    Als je kadaver hebt spreek je Rutte en zijn onder vazal publiekelijk er op aan…
    Maar ja, dat weten we al, dat doet hij niet.

    Beantwoorden
  • 25 september 2018 om 13:34
    Permalink

    Maar vergeet ook de defensie burgermedewerker niet, deze groep is verder weggedrukt, en geworden een tweederangs sujet.
    Het doet me pijn dat jaar na jaar niks gedaan word voor deze vergeten groep.

    Beantwoorden
  • 26 september 2018 om 17:25
    Permalink

    Zo zie je maar, politici zijn geen knip voor de neus waard als het er opaan komt, veel beloven, maar weinig uitvoeren. Alleen lovende woorden maar geen daden richting bondgenoten, krijgsmacht en personeel. Defensiepersoneel dat qua arbeidsvoorwaarden heel veel achterloopt op de rst van de (rijks) ambtenaren, o.a. 36 urige werkweek, eindejaarsuitkering, loonotwikeling etc. Een krijgsmacht die rammelt vanwege gebrek aan inzetbaar materieel en onderdelen, een krijgsmacht die in het buitenland bekend staat als free rider etc.
    Ik ben blij dat ik nu met pensioen ben na 36 jaar voor dit ooit zo prachtige bedrijf heb gewerkt, en zal op dit moment niemand aanbevelen om voor defensie te gaan werken.
    Maar ook de gepensioneerden zijn gepakt door defensie. Ik noem alleen het AOW gat, dat pas na jaren is opgelost, met dank aan de grote druk van individuele actievoerders, een defensie die jaren heeft geprobeerd onder die verantwoordelijkheid uit te komen. Er is veel nog meer gebeurd. Maar ik laat het maar hier bij, want ook ik ben zuur admiraal

    Beantwoorden

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

%d bloggers liken dit: