Closeread: De notitie van Bauer ontrafeld

Admiraal Bauer, onze Commandant der Strijdkrachten zag tot zijn grote schrik dat er wel heel veel mensen vanuit oprechte bezorgdheid, vanuit oprechte boosheid over een gebrek aan waardering, nogal stellig reageerden op bijvoorbeeld het arbeidsvoorwaardenakkoord. Of op de bij Prinsjesdag gepresenteerde Defensiebegroting. Die reacties hadden ze bij de politieke en militaire top natuurlijk niet verwacht. Dus CDS Bauer klom in de pen en schreef een notitie. Eduard van Brakel ontleedt hem hier, en voorziet het stuk van commentaar.

Veel mensen in onze organisatie lijken ontevreden. Ik lees het terug op mijn Facebookpagina, in de mail, ik hoor het van mijn commandanten en natuurlijk tijdens mijn werkbezoeken in het land en bij de missies…

Nou beste admiraal, mensen lijken niet ontevreden. Ze zijn ontevreden. Dat is een subtiel, maar essentieel verschil, en het maakt dat het lijkt alsof je echt niet weet wat er aan de hand is de organisatie. Of het maakt dat je niet weet wat er aan de hand is in de organisatie.

“Er zijn nog steeds te weinig inzetbare voertuigen om mee te oefenen.” “De reservedelen die we keihard nodig hebben lijken maar niet te komen.” “Ik ga de dienst uit, want ik zie hier geen toekomst.” Allemaal uitspraken van collega’s die het niet meer zien zitten en niet lijken te willen geloven dat het toch echt ook beter gaat worden en dat het soms ook al beter gaat.

Maar: er zijn ook te weinig voertuigen. Te weinig vliegtuigen. Te weinig vaartuigen. Te weinig onderdelen. En waar de spullen op orde lijken te komen, zijn er met 8.000 vacatures mensen te kort.

En daarbij. Op 16 oktober schreef u het volgende in uw eigen weblog: ‘Mensen moeten zich vrij voelen om te zeggen wat er nodig is vanuit hun eigen professionaliteit, of wat er misschien mis is. Iedereen moet er op kunnen vertrouwen dat met die kennis of zorgen die zij delen, iets wordt gedaan. Niets mag blijven hangen.’ Dus als mensen dan melden wat er allemaal slecht gaat, dan lijkt het me niet handig als u dat gaat bagatelliseren door te stellen dat het al beter gaat.

 “We maken de organisatie kapot…”

Natuurlijk begrijp ik waar die gevoelens en onvrede vandaan komen. Als je bij jouw eenheid nog niet ziet dat het beter wordt, en je jarenlang teleurstelling op teleurstelling hebt moeten verwerken, dan snap ik dat sommigen daar cynisch van kunnen worden. Over die gevoelens maak ik me echter wel echt zorgen. Het is precies zoals een adjudant bij mijn laatste werkbezoek tegen mij zei: “Admiraal, als we zo zuur blijven met z’n allen, maken we onze organisatie kapot.”

Cynisme is een gebruikelijke manier om met teleurstelling om te gaan. En ondanks de puike mentale weerbaarheid van de gemiddelde Defensiemedewerker, slaat 30 jaar bezuiniging, droefenis en teleurstelling niet zomaar om naar blijheid. De organisatie is overigens vooral kapotgemaakt door enthousiast bezuinigende politici en militairen in de rang van generaal en admiraal, die de bezuinigingen uitvoerden. Het zijn niet de matrozen, korporaals, sergeanten, adjudanten en luitenants die nu ‘zuur’ doen, die de organisatie kapot hebben gemaakt.

En in april schreef u in uw weblog: We zeggen ‘nee’ als iets niet veilig of niet goed uitvoerbaar is of we passen de opdracht aan’. Mensen zeggen nee, omdat het niet langer gaat. Dan is dat geen zuurheid, maar doen ze precies wat ze is gevraagd. Door u.

Deze adjudant slaat de spijker op z’n kop. Want wie wil er nou werken bij een organisatie waar niemand blij lijkt te zijn, of waar er geen hoop of perspectief is. Niemand toch? Terwijl het juist nu zo belangrijk is dat we mensen binnen kunnen halen – en binnen houden – om het belangrijke werk te kunnen doen.

Klopt. Wie wil daar nu werken? Er zijn niet voor niets 8.000 vacatures. Vertrouwen is dan ook belangrijk. Dat ben ik helemaal met u eens. En dat het werk belangrijk is, dat staat helemaal buiten kijf. Daarom zou trots en waardering voor degenen die dat belangrijke werk doen ook zo op zijn plaats zijn.

Kijk maar naar de Miljoenennota, waarin staat dat er veel veel geld is uitgetrokken voor Defensie. Zo noemde de Koning in de Troonrede de toename van ons budget met 17%. Dat is nogal wat. Namelijk 1,2 miljard keiharde euro’s.

Dat is niks nieuws. Dat was al aangekondigd. Iedereen had gehoopt op een extra stap, op een extra maatregel om dichterbij de 2% te komen. Om wat extra ruimte, net zoals er – heel terecht overigens – opeens extra ruimte was bij het Onderwijs en bij de politie. Het is overigens wel fijn dat dit extra geld er is. Want het is inderdaad kei- en keihard nodig. Het is een begin van de weg omhoog.

We gaan het echt allemaal kopen

Van dat geld kopen we allerlei spullen waardoor iedereen in onze organisatie beter zijn of haar werk kan doen. Of het nou gaat om bouten en moeren, gevechtskleding, voertuigen, vliegtuigen of onderzeeboten. We gaan het echt allemaal kopen. En dat weet iedereen ook eigenlijk wel.

Mooi. Wanneer hebben we ze?

Daarom moeten we ook niet blijven hangen in cynisme. ‘Kan niet’, ‘lukt niet’, of ‘het wordt toch nooit wat’. Ik weet dat er veel nog niet goed gaat, maar we kunnen ook niet alles van vandaag op morgen realiseren. Bovendien, laten we ook kijken naar wat er wel goed gaat. Een paar voorbeelden:

Boxer (foto: Defensie)

In de zomer rolde onze 200e Boxer – een pantserwielvoertuig – van de productieband. Waardoor onze infanteristen heel mobiel zijn en tegelijkertijd beter beschermd zijn;

Betekent dat dat we de lichte brigade weer een mechbrig wordt? Maar inderdaad mooi dat de mannen en vrouwen bescherming hebben en niet meer hoeven te lopen. Dat is inderdaad winst! Maar, de boxer was toch organiek niet bedoeld als infanteriegevechtsvoertuig, maar als commandovoertuig? De CV90 was toch het gevechtsvoertuig? Hoe dan ook:  meer voertuigen is goed nieuws!

Scania, de vrachtwagenbouwer, leverde de eerste vrachtwagen af om testen mee uit te voeren omdat we al onze vrachtwagens gaan vervangen. En vanaf november levert Scania de eerste lesvoertuigen met dubbele bediening om onze chauffeurs op de nieuwe voertuigen op te leiden.

Fijn!

Vorige week heb ik de KPU-app gelanceerd waarmee iedereen straks zijn eigen dienstkleding en uitrustingsstukken kan bestellen. Kortom, gewoon met je mobiele telefoon of tablet. Ook met je privé telefoon. Snel, veilig en geen gedoe. Waar ter wereld je ook bent.

Dat is ook positief en handig en echt van deze tijd. Krijg je de spullen ook waar ter wereld je ook bent?

Deze maand is op vliegbasis Leeuwarden het 306 Squadron opnieuw opgericht. Deze eenheid was acht jaar geleden opgeheven door de bezuinigingen, maar is nu weer actief. Nu ondersteunen ze het inlichtingenproces van de coalitiepartners in de strijd tegen ISIS. En in 2020 vliegen ze zelf met vier grote onbemande vliegtuigen; de MQ9-Reapers.

Mooi. Drones zijn goed! En extra – gevulde – eenheden zijn ook top!

Mijnenjager (foto: Defensie)
Mijnenjager (foto: Defensie)

Sinds vorige week beschikt de mijnendienst van de marine over drie onderwaterdrones – de Remus 100 Next Generation – die een innovatieve sonar en camera hebben. Hiermee kunnen ze nu beter delen van de bodem in kaart brengen en ook objecten onderzoeken. Zoals mijnen, explosieven of andere voorwerpen – maar bijvoorbeeld ook zoeken naar vermiste personen.

Ook goed. Onderwaterdrones die voor meer veiligheid zorgen.

En tenslotte is de leverbetrouwbaarheid en voorraadbeschikbaarheid van allerlei artikelen aanzienlijk – met tientallen procenten – gestegen. Dat betekent concreet dat de meeste spullen die je nodig hebt er inmiddels in toenemende mate ook gewoon zijn, dat we minder vaak misgrijpen en dat we dus daadwerkelijk meer materiaal hebben dat het gewoon doet.

Materiaal dat het doet. Beseft u wat u schrijft? U schrijft dat er eerst materiaal was dat het niet deed. Voor de Krijgsmacht. Die eerst ook al moest beschermen wat ons dierbaar was. Dat het zo ver heeft kunnen komen, dat we blij moeten zijn met spullen die het doen. Dat is toch eigenlijk bizar, vindt u ook niet?

Dit gaat allemaal over spullen, maar er zijn ook ontwikkelingen op andere gebieden.

F35 (Foto: Defensie)
F35 (Foto: Defensie)

Ik ben benieuwd. En ik mis nog wel wat statements over spullen die we ook nodig hebben: zoals artillerie, nog veel meer F35’s, meer fregatten, onderzeeboten, vrachtwagens, heli’s, en drones. Om maar een voorzet te geven. Maar inderdaad: er gaat veel goed, en er komen veel mooie spullen bij. Super!

Goede stap in de juiste richting

Ook op personeelsgebied gebeurt van alles. Op de eerste plaats ligt er een onderhandelaarsresultaat voor een nieuwe CAO. Informeer u goed, met name wat het voor u persoonlijk gaat betekenen. Ik besef me heel goed dat er twijfel is en zelfs wantrouwen. Het is wat mij betreft een goede stap in de goede richting als het gaat om het moderniseren van onze arbeidsvoorwaarden. Maar weet ook dat we ons heel goed beseffen dat we er nog niet zijn en dat er nog meer stappen nodig zijn.

Nu wordt het wat minder positief qua opbouwende kritiek. Want, er zijn meer stappen nodig zegt u. Dus eigenlijk zegt u: er ligt een voorstel dat niet goed genoeg is. Ik zeg: ga dan regelen dat er een voorstel komt dat wel goed genoeg is. Succes. Uitvoeren mars!

Immers, in uw eigen weblog op 6 juli schreef u: ‘Ruimte geven’ en ‘doorpakken’. Dat was ook de kern van mijn Commander’s Message die ik op 4 juli aan de top van de Defensieorganisatie heb uitgedeeld en die in een mail 5 juli aan iedereen in onze organisatie is rondgestuurd. Hierin staat dat we ons moeten focussen op resultaat en op het bieden van perspectief voor onze mensen.’ Dat bieden van perspectief kan beter denk ik. En doorpakken is iets wat de minister en de staatssecretaris ook wel beter kunnen doen, maar dat is ook een les voor bonden. Tenminste als u, de stas, en de bonden echt voor hun militairen willen opkomen.

Daarnaast kennen we ook al bindingspremies toe en zijn er ruimere mogelijkheden voor doorstroom naar FPS3. Dat doen we om personeel te behouden.

Mooi. Maar het lijkt me niet meer dan logisch dat je goed personeel wilt behouden. Dat is toch geen nieuws? Maar om het positieve te benoemen: wel fijn dat Defensie nu meer zekerheid kan bieden en er meer kansen zijn voor goed personeel.

Het begin van de werving bij Luchtmobiel (foto: Defensie)
Het begin van de werving bij Luchtmobiel (foto: Defensie)

Verder loopt de werving boven verwachting goed. Helaas hebben we tegelijkertijd nog wel te maken met een hoge uitstroom. We hebben nu echter al meer nieuwe collega’s aangetrokken dan in heel 2017. Bijvoorbeeld door ook lokaal te werven en op te leiden, dat lijkt aan te slaan. Zo kregen afgelopen week 84 nieuwe collega’s hun felbegeerde rode baret in Assen! En de mensen die tijdens de opleiding afvielen zijn niet weg, maar kunnen als ze dat willen een kans grijpen bij de 43e Brigade.

Dat van Luchtmobiel is wel echt een succesverhaal! En ook mooi dat afvallers bij andere eenheden terecht kunnen. Daar is wel over nagedacht. En die jongens van Luchtmobiel verdienen echt meer dan een compliment voor hun werving!

Maar de algemene werving verloopt beter dan verwacht? Hoe hoog of laag waren de verwachtingen? Verloopt de werving goed genoeg om 8.000 vacatures te vullen? Kunt u concreet worden?

Kortom, er gebeurt ook heel veel waardoor we wel wat positiever kunnen zijn. En nee, we zijn er nog niet. Nog zeker niet overal en ook nog niet snel genoeg, maar het wordt echt beter.

Echt het wordt echt beter. Echt.

“Admiraal, als we zo zuur blijven met z’n allen, maken we onze organisatie kapot.” Ik hoop dat we de adjudant kunnen laten zien dat we niet laten gebeuren. Sterker nog: het gaat ook niet gebeuren. Laten we vooruitkijken en bouwen aan onze krijgsmacht. Laten we samen de schouders er onder zetten en zorgen dat het herstel en de versterking en vernieuwing echt vaart krijgen.

Laten we de schouders eronder zetten. Admiraal, echt? Er zitten mannen en vrouwen in je organisatie die 5, 6, 7 keer of zelfs meer dan 10 keer op uitzending zijn geweest. Die vele malen zijn verhuisd. Van wie de kinderen hun vader of moeder letterlijk jaren niet gezien hebben, omdat papa of mama bezig was met de schouders eronder te zetten. Mannen en vrouwen die al jaren met hun can-do-mentaliteit de organisatie draaiende houden, doordat ze doorgaan waar anderen stoppen. Nergens in deze notitie spreekt u ook maar enigszins respect en waardering uit voor uw mannen en vrouwen die al jaren de benen uit hun lijf rennen, die op basis van de grillen van de politiek en de met de grillen van politiek meebuigende militaire top reorganisatie op reorganisatie uitvoeren en roeien met de riemen die ze hebben. Geen enkele waardering spreekt u uit. Niets. En dat is echt een gemiste kans, admiraal.

Dat geeft vertrouwen en dat schept vertrouwen. En dat is keihard nodig.

Inderdaad. Dat is keihard nodig. Geef dat vertrouwen dan ook aan uw mensen. En spreek uw waardering uit. En spreek uit dat al die mannen en vrouwen beloond moeten worden voor hun trouw, hun loyaliteit, hun can-do-mentaliteit, hun vermogen om door te gaan waar anderen stoppen. En admiraal, sta op en zeg tegen de minister en de staatssecretaris dat ook zij door moeten gaan waar anderen stoppen, en Financiën over de tafel moeten trekken om meer financiële ruimte te krijgen voor betere arbeidsvoorwaarden, voor een snellere groei naar 2%. Want dan, dan krijg je echt het vertrouwen terug.

Luitenant-admiraal Rob Bauer

Commandant der Strijdkrachten

Den Haag, 28 september 2017
Portret CDS Rob Bauer

Oh, toen was de notitie al klaar. Vreemd, want in juni schreef u in uw weblog Hoge Bomen: Natuurlijk moeten we kritisch naar onszelf kijken en mogen anderen dat ook. Dat recht ontzeg ik niemand. We moeten bereid zijn te leren van onze fouten en indien nodig te veranderen. Ons werk anders doen om het beter en veiliger te doen. Om goede resultaten te boeken.’ Dus: wat is de reflectie op uw rol, op de rol van de Defensietop en de politieke leiding op de ontstane ‘zuurheid’? Want dat mis ik wel een beetje. Het is iedereens schuld, behalve… En, nog belangrijker, wat gaat U eraan doen om die zuurheid te verminderen?

Admiraal, Ik heb dit geschreven onder het motto ‘Luisteren en een spiegel voorhouden’, zoals u zelf schreef in uw weblog Kennis is macht, karakter is meer.’ En voordat ik dit heb gepubliceerd, heb ik hier ook reflectie op gevraagd. En het verhaal is een stuk milder geworden daardoor.

Ik wens u veel wijsheid toe.

Eduard van Brakel

Pro-defensie, en hoofdredacteur en oprichter Defensie-Platform

22 gedachten over “Closeread: De notitie van Bauer ontrafeld

  • 20 september 2018 om 13:05
    Permalink

    Prima verwoord
    Het lijkt erop dat de top Defensie, het ministerie geen notie hebben wat er leeft op het lagere niveau( struisvogel politiek)

    Beantwoorden
    • 20 september 2018 om 15:22
      Permalink

      Natuurlijk weten ze dat wel, ze worden wekelijks bijgepraat en er is niets dat ze niet weten.

      Beantwoorden
      • 20 september 2018 om 17:30
        Permalink

        Ron
        Dat weet ik natuurlijk ook wel, echter de response van CDS gaat mijn inziens
        Alleen over zuur personeel en het materieel wat er aan gaat komen, ook dat geloof ik.
        Echter om dat zuur van het burger en militair personeel weg te krijgen. Is er mijn inziens maar een oplossing.
        Een betere beloning voor al het werk dat zij doen, en niet alleen net wel of net niet de inflatie overleven.
        CDS zou zich hier hard voor kunnen maken naar de minister dat zou voor het personeel in ieder geval een signaal zijn dat het personeel op 1 staat
        Wat ik ook begrijp dat deze CDS niet is te benijden met het bedrijf dat hij heeft overgenomen in deze staat na zoveel jaren van bezuinigingen

        Beantwoorden
  • 20 september 2018 om 13:21
    Permalink

    Geen woord Chinees erbij. Duidelijk.

    Beantwoorden
  • Pingback:Niet | Space van Renée en Piet

  • 20 september 2018 om 15:50
    Permalink

    Een ‘ spot on ‘ reactie.
    Het is en blijft hetzelfde liedje… er wordt keer op keer van ons gevraagd om de schouders eronder te zetten en daar staat niets tegenover.
    Maar we zijn ook maar een nummer……

    Beantwoorden
  • 20 september 2018 om 16:07
    Permalink

    Een toevoeging op dit verhaal:
    Resultaat van de onderhandeling is dat defensiepersoneel tot juli 2020 een salarisverhoging krijgt die net wel of net niet de inflatie dekt, die niets goedmaakt van wat zij in het verleden aan inkomsten hebben moeten inleveren, die niets goedmaakt met betrekking tot het feit dat zij minder goed af zijn met het middelloon pensioen, die niet resulteert in een marktconform salaris waardoor er meer jongeren geinteresseerd raken in defensie, die er niet voor zorgt dat er minder mensen de dienst verlaten, en zo kan ik er nog wel een paar opsommen.
    Er wordt heel vaak geroepen dat militairen een bijzondere status hebben. Na het laatste onderhandelingsresultaat blijkt die bijzondere status alleen weer uit het feit dat militairen makkelijk af te knijpen zijn. Dat is mijn mening…

    Beantwoorden
  • 20 september 2018 om 16:20
    Permalink

    Ik heb groot respect voor onze huidige CDS. Ik ken hem als MILREP en betrokkene heeft in de afgelopen jaren veel betekend voor Nederland
    Helaas zit betrokken in zijn huidige functie ook in een spagaat. Ondanks het beleid van de beide dames, die het ook goed bedoelen Minister van Defensie en de staatssecretaris)
    Maar zoals u weet, we lopen meer dan 13 procent in de koopkracht op achteruit. De levenskosten stijgen alleen maar, maar geen verhoging
    Ik denk ook dat de CDS hiermee eens, maar ik mis de ondersteuning van de kolonels en hoger, die dit keer, ondanks het niet om hun gaat, niet hard en achter hun personeel staat.

    Beantwoorden
  • 20 september 2018 om 16:48
    Permalink

    ik had het niet beter kunnen verwoorden.

    Beantwoorden
  • 20 september 2018 om 18:26
    Permalink

    Goed voorzien van beleefde repliek, mis inderdaad wel enig woord van dank of waardering van deze CDS.

    Beantwoorden
  • 20 september 2018 om 19:31
    Permalink

    Wat betreft materieel zou de eerste prioriteit moeten zijn dat Nederland weer eigen gevechtstanks heeft.
    En dan gelijk een fatsoenlijk aantal. In 1999 had Nederland 330 Leopard 2. Dat lijkt me een mooi getal. 330 Leopard 2 tanks.
    Daarnaast een fatsoenlijk aantal IFVs (CV90) en artillerie (PzH2000) wat daarbij hoort. Ook weer een fatsoenlijk luchtverdedigingsvoertuig. De Gepard (Cheetah) terughalen en upgraden met Stingers (die optie wordt door de fabrikant aangeboden) is een idee. Maar CV9040AAV zou ook een prima idee zijn en logistiek interessant omdat we CV90 toch al hebben. Zouden we dan nog een Stinger upgrade kunnen geven naar het idee van de Bradley Linebacker
    Wat heb je aan een luchtverdedigingsvoertuig als een Fennek met Stingers als deze geen rupsbanden heeft? Kan dan niet de Leopard 2, CV90 en PzH2000 off-road overal volgen.
    Verder heeft een luchtdoelkanon veel voordelen. Het bereik is vergelijkbaar met Stingers maar de vuursnelheid is een stuk hoger, projectielen uit een kanon kun je niet tegenhouden met flares of chaff en een kanon kun je indien nodig ook inzetten tegen gronddoelen dus is multifunctioneel inzetbaar.

    Nederland zou minimaal 3 gemechaniseerde eenheden moeten hebben. Allen met Leopard 2, CV90 en PzH2000. Wielvoertuigen heb je alleen iets aan in vredesmissies. Rupsbanden zijn voor een echte oorlog en kun je daarnaast ook inzetten in vredesmissies.
    Pantserwielvoertuigen weg bij de gemechaniseerde eenheden en naar eenheden die nu gebruik maken van MB’s en vrachtwagens.

    Bij de Marine weg met de Holland klasse patrouillevaartuigen en vervangen door fregatten. Wat ook zou kunnen is ze upgraden met zwaardere bewapening. Ten minste: anti-scheepsraketten (Harpoon), luchtdoelraketten (ESSM) en torpedo’s.
    Verder minimaal 16 escorteschepen (torpedojagers/fregatten) zoals in 1999.
    Meer De Zeven Provinciën klasse bestellen of een nieuw type. Bijvoorbeeld de F100 klasse van de plank kopen.
    Beschikking hebben over Tomahawks lijkt me ook een mooi streven.

    Bij de Luchtmacht het aantal F-35’s naar 173, het aantal jachtvliegtuigen dat we in 1999 hadden.

    Beantwoorden
    • 21 september 2018 om 10:42
      Permalink

      Beste Marcel,

      Een beetje realiteitszin en lezen van toekomststudies zou je niet misstaan.

      Maar de essentie van je verhaal raakt één van de kernen van de door de CDS waargenomen zuurheid: kwalitatief en kwantitatief tekort schietend (leuke woordspeling niet?) materiaal. De andere kernen zijn personeel en vergoedingen. Of de CDS en zijn flagofficieren de politiek de juiste beslissingen kan laten nemen door hen van advies te voorzien betwijfel ik. Onze ministers en staats secretarissen lijken allemaal een verklaring van “niet zeuren, positief praten en opgedragen beleid uitvoeren” te moeten tekenen voordat ze aantreden op functie.

      Beantwoorden
    • 22 september 2018 om 21:30
      Permalink

      Helemaal mee eens, niet voor niets is het gezegde, In vredestijd is er een oorlog te winnen.

      Beantwoorden
  • 20 september 2018 om 20:49
    Permalink

    Volgens mij hadden de verschillende opco cdtn en CDS een andere cao. Dus is het gevoel ook anders..

    Beantwoorden
  • 21 september 2018 om 07:29
    Permalink

    25 Miljoen voor Voertuigen en Wapens voor Djihadisten i. p.v voor ons Eigen Leger !!

    Beantwoorden
  • 22 september 2018 om 17:39
    Permalink

    goed geanalyseerd en verdedigd, jammer genoeg blijft het hier alleen bij… 🙁

    Beantwoorden
  • 23 september 2018 om 10:22
    Permalink

    Een gezonde en eerlijke realistische reactie, nu de praktijk.en die is al jaren niet zoals die moeten zijn. De leiding laat teveel de oren hangen naar de polithiek , jammer genoeg. Doorpakken dus.

    Beantwoorden
  • Pingback:Noem mij maar zuur, admiraal – Defensie-platform

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

%d bloggers liken dit: